As of June 2017 all Government News has been added to the Government News Archive. We look forward to providing you with more services through our Government Publications. Stay tuned for more insights on our new website releasing soon.

Eén op de vier Arubanen heeft persoonlijk te maken met huidkanker

VRIJDAG, 07 DECEMBER 2012

ORANJESTAD — Huidziekten spelen, ondanks voorlichtingsprojecten vanuit een team van huid- en huisartsen, ziekenhuizen en de regering, nog steeds een onnodig grote rol op Aruba. Met op nummer één de tergende ziekte huidkanker. Naar schatting krijgt één op de vier Arubanen persoonlijk te maken met deze huidaandoening.

De wetenschap hoe de huid te beschermen tegen gevaarlijke invloeden als de zon, is ondertussen helder, maar de vervolgstappen zijn voor Arubanen vaak nog onduidelijk. Inmiddels is de noodzaak om het team van dermatologen op Aruba uit te breiden uitgesproken en sinds twee jaar voert dermatoloog Eugene de Zwart-Storm praktijk in het gebouw van dokter Lampe aan de Stadionweg. “Huidkanker hoeft zeker niet altijd slecht af te lopen. Als er maar op tijd aandacht aan wordt besteed. Ik wil mij inzetten voor de bewustwording hiervan bij Arubanen en behandelaars.”

Zware druk

Met zijn kennis en ervaring vanuit Nederland en zijn tomeloze energie en motivatie, komt De Zwart-Storm Aruba verrijken op het gebied van dermatologie. “Patiënten kunnen particulier direct terecht voor een consult. Ze waarderen het om op korte termijn gezien te worden, waarbij de tijd wordt genomen voor informatievoorziening en behandeling.” De Zwart-Storm is officieel nog niet gecontracteerd bij zorgverzekeraar AZV. Tot het contract rond is, neemt hij desgewenst voor AZV zaken waar van zijn collega Nuris Lampe en behandelt hij spoedgevallen, waaronder veel gevallen van verwijdering van huidkanker. “Op Aruba staat de patiëntzorg voor dermatologie onder zware druk. De wachtkamers van de enige twee dermatologen op het eiland, John Kock en Nuris Lampe, stromen dagelijks over. Vaak worden mensen naar huis gestuurd met een afspraak voor enkele maanden later”, zegt De Zwart-Storm.

Drie dermatologen op een eiland van 120.000 mensen. Volgens De Zwart-Storm een goede bezetting. “We hebben alle drie onze specialiteit. Kock heeft als aandachtspunt de algemene huid en allergie, Lampe houdt zich voornamelijk bezig met de algemene huid, huidkanker en cosmetische ingrepen. Ik heb mijn specialiteit in huidkanker en spataderen.”

Eén op vier

Wereldwijd vormt huidkanker een groot gevaar. Eén op de vijf mensen van de blanke populatie in Noord-Amerika krijgt huidkanker. In Nederland één op de zes, jaarlijks telt Nederland zo’n 100.000 nieuwe gevallen. In Australië krijgt maar liefst één op drie mensen te maken met de ziekte. Op Aruba zijn geen precieze cijfers bekend, maar de dermatoloog schat dat één op de vier Arubanen risico loopt op de ontwikkeling van huidkanker. Als oorzaak voor het schrikbarend aantal huidkankergevallen noemt hij de combinatie van veel zon op het eiland en de etnische samenstelling van de bevolking Aruba. “Hoe blanker de huid, hoe groter het risico op verbranden door de zon en hoe groter de kans op kanker. Op Aruba zijn in de loop der tijd veel blanke huiden gekomen, type 1 en 2, vermengd met huiden type 3 en 4, de kleur van de mensen die hier vroeger naartoe zijn getrokken. Huiden type 5 en 6, de echte negroïde huiden die je bijvoorbeeld veel op Curaçao ziet, komen hier veel minder voor. Deze laatste groep loopt beduidend minder risico op huidkanker.”

Bewustwording

“Negen van tien mensen weten dat de zon slecht is voor de huid, maar wat zij precies moeten doen om zich te beschermen, is nog onduidelijk. Het grootste deel van de bevolking gaat niet op het heetst van de dag op het strand bakken zoals toeristen hier doen, maar er wordt wél veel buiten gewerkt en geleefd. Door de pigmentaanmaak denken sommigen dat zij zich niet meer hoeven in te smeren met een zonnebrandcrème. Zo lopen zij, zonder zich er bewust van te zijn, toch risico op huidbeschadiging: de voorloper van huidkanker. Simpel gezegd kunnen wij uit het aantal huidaandoeningen als gevolg van UV-stralen opmaken dat er hier nog veel te leren valt over het gevaar van de zon.”

Of het aantal kankerpatiënten in aantal toe is genomen in de afgelopen tientallen jaren, of dat dit zo lijkt omdat er tegenwoordig meer bekendheid aan wordt gegeven, kan De Zwart-Storm niet met zekerheid zeggen. “Ik heb geen cijfers waarop ik hierover een uitspraak kan baseren. Het kan goed zijn dat mensen tegenwoordig eerder alert zijn en naar een arts toe stappen dan vroeger. We weten wel dat de generatie na de Tweede Wereldoorlog absoluut niet lette op zonverbranding. Een zongebruinde huid was in de mode en daar deden mensen erg hun best voor. Ze gingen lang op het strand liggen bakken. Mijn moeder zei zelfs tegen mij als kind: Verbrand maar een keer goed, dan maak je pigment aan en dat is goed voor je. Daarmee wordt de onwetendheid in die tijd wel aangetoond.”


Niet onschuldi
g

Huidkanker wordt vaak afgedaan als een relatief onschuldige vorm van kanker. Voor het melanoom en het plaveiselcelcarcinoom is dat apert onjuist, aldus de dermatoloog. Deze tumoren kunnen door hun vermogen tot uitzaaien de gezondheid ernstig bedreigen. Het basaalcelcarcinoom is minder gevaarlijk, in zoverre dat deze vorm van kanker niet uitzaait. “Het woord onschuldig is in dit opzicht echter misleidend. Een basaalcelcarcinoom is weliswaar niet dodelijk, maar kan ernstige verminkingen geven door destructie van weefsel.” Hij vertelt dat het basaalcelcarcinoom verreweg het meest voor komt. Deze kanker groeit lokaal door. Ze begint als een klein rood vlekje, na verloop van tijd verandert het vlekje in een klein glanzend bultje, wat soms gaat bloeden. Vervolgens wordt het een klein open wondje met opstaande randjes en uiteindelijk groeit dit de diepte in, door het kraakbeen in het bot. “Je kan een oog verliezen of het kan in de hersenen terechtkomen. Je hebt geen controle over de weg die de kanker door je lichaam aflegt.” De dermatoloog legt uit dat deze kanker niet is opgenomen in de officiële kankerregistratie, omdat het niet uitzaait. “Het is venijnige kanker die veel makkelijker op te lossen is wanneer het klein is dan wanneer het groter gegroeid is. Meestal groeien ze in bolvorm maar soms, en dat zien we op Aruba veel, groeien ze in sprietjes. Dan zie je het topje van de ijsberg boven de huid en het grootste gedeelte, de tumor, groeit onzichtbaar in sprieten onder de huid.” Deze wonden zijn levensgevaarlijk want ze worden vaak genegeerd en kunnen ernstige verminkingen tot gevolg hebben. “Vorige week had ik een patiënt met een basaalcelcarcinoom van acht bij acht centimeter op zijn arm, die hij al tijden verzorgde als een open wond, gecompliceerd door infecties.”

Plaveiselcecarcinoom is kanker die vrijwel direct door zon veroorzaakt wordt. Een kanker in de deklaag van de huid als gevolg van te veel zonschade. De voorloper van deze kanker komt De Zwart-Storm zorgwekkend vaak in zijn praktijk tegen. “Dit zijn ruwe, soms rode plekjes op de huid die vaak als verdikkingen aanvoelen. We noemen dat actinische keratosen. Ofwel een voorstadium van een huidkanker. 10 procent van deze plekjes ontwikkelt zich tot de kanker plaveiselcelcarcinoom. De kanker groeit binnen één of twee maanden uit tot een bultje. Wanneer deze naar binnen gaat groeien, kan die losraken en via de lymfe of bloedbaan uitzaaien naar andere gedeelten in het lichaam. Dit kan leiden tot kwaadaardige zwelling in de hersenen of longen. Daarom is het van groot belang om hier vroeg bij te zijn. Dus op tijd met een onbetrouwbaar plekje op de huid naar een arts te gaan. Zag ik in Nederland wel eens patiënten met tien tot twintig plekken actinische keratose op hun lichaam, hier komen mensen die hun armen en benen vol hebben met deze plekjes. Dat eist een ander management.”

Share this page:
« Back
Back to Top